آموزش آسانسور/اجرا

تحویل چاه آسانسور: چه چیزهایی را و چطور اندازه بگیریم

اندازه‌گیری عرض و عمق در سه ارتفاع، شاقولی، چاهک، بالاسری و ارتفاع طبقات؛ و صورت‌جلسه‌ای که بعداً جلوی اختلاف را می‌گیرد.

تحویل چاه آخرین فرصت برای پیدا کردن ایرادهای ساختمانی پیش از شروع نصب است. ایرادی که این‌جا ثبت نشود، بعداً به حساب نصاب نوشته می‌شود.

چه چیزی را اندازه بگیریم

  • عرض و عمق چاه در سه ارتفاع: پایین، وسط و بالا. کمترین عدد ملاک است، نه میانگین.
  • شاقولی: شاقول در چهار گوشه؛ بیشترین انحراف نباید از تلرانس مسیر بیشتر شود (۲۵ میلی‌متر تا ۳۰ متر مسیر، طبق ISO 4190-1).
  • عمق چاهک و ارتفاع بالاسری: هر دو از کف تمام‌شده — نه از کف خام بتنی. اگر کف‌سازی هنوز انجام نشده، ضخامتش را از عدد کم کنید.
  • ارتفاع هر طبقه: کف تمام‌شده تا کف تمام‌شده؛ یک طبقه‌ی غلط یعنی جای درب و براکت‌ها جابه‌جا می‌شود.
  • دهانه‌ی درب هر توقف: عرض و ارتفاع و تراز کف نسبت به نشانه‌ی +۱۰۰۰.

شرایط ساختمانی

  • دیوارها کامل و بدون سوراخ؛ کف چاهک خشک و بدون نفوذ آب.
  • دسترسی ایمن به چاهک (نردبان یا درِ جدا).
  • چاه خالی از لوله و تأسیسات دیگر.
  • تهویه، روشنایی چاه، برق سه‌فاز و ارت.
  • در موتورخانه: ارتفاع آزاد، درِ قفل‌دار، قلاب و سوراخ‌های سقف.

صورت‌جلسه

برای هر مورد سه ستون بنویسید: مقدار طرح، اندازه‌ی موجود و قبول یا رد. در پایان یکی از سه نتیجه را علامت بزنید — قابل تحویل، قابل تحویل پس از رفع ایرادات (با مهلت)، یا غیرقابل تحویل — و برگه را کارفرما، پیمانکار نصب و ناظر امضا کنند.

نکته: اگر چاه بزرگ‌تر از نقشه است، معمولاً مشکلی نیست (فاصله‌ها کمی بیشتر می‌شود). اگر کوچک‌تر است، پیش از هر کاری طراح باید بگوید طرح هنوز جا می‌شود یا نه.

در طراحی آسان آسانسور: «صورت‌جلسه‌ی تحویل و بازدید چاه» با مقدارهای همان پروژه، ارتفاع هر طبقه و دهانه‌ی هر درب، آماده‌ی چاپ در تب «محاسبات» است.شروع طراحی

عددهایِ این مطلب بر پایه‌یِ EN81-1 (استاندارد ملی ۶۳۰۳) است؛ برایِ طراحیِ نهایی متنِ رسمیِ استاندارد و مقرراتِ جاری را ملاک قرار دهید.